Persoonlijk, een trieste wending.

Dit blogje is een blogje dat ik niet wil schrijven. Maar omdat ik begonnen ben met het delen van mijn verhaal, vind ik niet dat ik nu moet afhaken. Toen ik mijn vorige “persoonlijke verhaal” hier neerzette had ik een mooie boodschap. Ik hoorde van een arts die mijn petscan beoordeeld had van een deel van mijn organen dat hij geen metastasen zag. Dus ik zag het vervolg van mijn behandeling optimistisch tegemoet. Helaas kreeg ik vandaag te horen dat bij nader onderzoek de zaak er heel anders voorstaat. De tumor is  te groot en te uitgebreid om te opereren. Ik ga hier geen medisch-technisch verhaal van maken, maar dat was de kern van de boodschap.

Natuurlijk vragen we een 2nd opinie, maar met de uitleg die deze arts gaf denk ik niet dat daar veel anders uit zal komen. We gaan nu een traject van chemotherapie in, met als doel het proces zoveel mogelijk af te remmen en zo lang mogelijk overeind te blijven. Tja, en wat gaat een mens daar verder voor zinnigs op zeggen of schrijven ? Ik weet het dus even niet.  Inzetten op het hier en nu, zo lang mogelijk zo actief mogelijk blijven en het leven leven per dag, of per uur. Verder kom ik even niet.  Het stormde vandaag, en niet alleen op zee en aan de kust. Voorlopig hou ik het hierbij.

Misschien kom ik hier meer schrijven, nu gaan we even de klappen verwerken, en daarna kijken of het “leven leven”, een optie is waar we mee uit de voeten kunnen.

Dit bericht is geplaatst inPersoonlijke overpeinzingen en getagd , op by .

Over Toussaint Schroders

Geboren in 1948. Ik was werkzaam als psychiatrisch verpleegkundige. Ik ben nu vader, grootvader, echtgenoot, eilandbewoner en verwonder me over de wereld en het leven. Ik ben betrokken en actief PvdA lid, lid van de gemeenteraad van Terschelling. En webmaster van de afdeling Terschelling van de PvdA. In 2014 kreeg ik de diagnose maagkanker, in de vorm van Linitis Plastica. Ik zal af en toe bloggen over mijn verhaal, nu met deze ziekte.

Een gedachte over “Persoonlijk, een trieste wending.

  1. Anoniem

    toes we hebben je blog gelezen,je heb gelijk het stormt niet alleen buiten.
    Het is moeilijk te verwerken als je eerst een redelijk goede uitslag krijgt,wat je goed kan noemen, valt dit wel erg koud op je dak. Het stormt behoorlijk,je zit in een draaimolen en wil er uit maar de draaimolen blijft maar draaien je denk dat je langzaam gek aan het worden bent.
    Wensen je alle kracht toe ook voor al je geliefden
    Liefs Donnie Nettie.

    Geliked door 1 persoon

Reacties zijn gesloten.